Rekeningschema

Definitie: 

Iedere boekhouding heeft als basis een rekeningschema (ook wel grootboekrekeningen genoemd). Het rekeningschema is een lijst van alle grootboekrekeningen met een indicatie: balans of resultaten.
In engere zin is het rekeningschema het overzicht van (decimaal genummerde) kostenplaatsen.

In het begin van de 20e eeuw raakte het zogenaamde decimale rekeningschema, een standaard indeling van het grootboek bij grote bedrijven in zwang. Het doel van deze indeling was gebruik te maken van de kostenplaatsenmethode in het financieel management. Hoewel de kostenplaatsenmethode zelf minder populair is, wordt de bijbehorende grootboekindeling universeel gebruikt.

De grootboekrekeningen worden in de volgende rubrieken ingedeeld:

  • 0: Vaste activa, eigen vermogen, voorzieningen en lang vreemd vermogen
  • 1: Vorderingen, liquide middelen en korte schulden
  • 2: Tussenrekeningen
  • 3: Voorraad grondstoffen, hulpstoffen en halffabrikaten
  • 4: Kostenrekeningen
  • 5: Indirecte kosten (kostenplaatsen)
  • 6: Fabricagerekeningen
  • 7: Voorraden gereed product en goederen in bewerking
  • 8: Verkooprekeningen en rekeningen voor kosten van de verkopen
  • 9: Resultatenrekeningen.

Deze rubrieken vormen de hoofdrubrieken, waaronder bij elkaar horende rekeningen gegroepeerd kunnen worden. Zo vallen Debiteuren (als vorderingen) onder rubriek 1 en krijgen daarin een eigen tweede decimaal, vaak wordt daarvoor 3 genomen. Alle grootboekrekeningen die beginnen met 13 hebben dus iets te maken met debiteuren. Door het toevoegen van een derde cijfer kan men hierin weer verfijningen aanbrengen:

  • 130 debiteuren
  • 131 dubieuze debiteuren
  • 132 afschrijving dubieuze debiteuren
  • etc.

Door boekingen te doen van de ene rekening naar een andere rekening (journaliseren) wordt de stroom van gelden en op geld gewaardeerde zaken in een bedrijf of organisatie (mutaties) zichtbaar gemaakt en verantwoord.