PDM

Herkomst van de theorie

De Precedence Diagramming Method (PDM) is in het begin van de jaren zestig ontwikkeld door H.B. Zachry in samenwerking met IBM.

Kern van de theorie

Met PDM wordt het kritieke pad geïdentificeerd en de speling van de overige activiteiten bepaald. Het kritieke pad is de opeenvolging van die activiteiten, die de doorlooptijd van het project bepalen; indien activiteiten op het kritieke pad uitlopen, dan loopt het project als geheel uit. PDM gebruikt het kritieke pad om de ideale doorlooptijd van het project te bepalen, om daarmee de doorlooptijd en kosten van het project maximaal te beheersen.

Opbouw van de theorie

De afbeeldingswijze van PDM is activity on node. De activiteiten worden voorgesteld door de knooppunten, en de relaties in de tijd (afhankelijkheden) worden weergegeven door pijlen. Bij PDM worden de knooppunten (activiteiten) weergegeven door rechthoeken - zie afbeelding rechts:

• In het midden staat de naam/beschrijving van de activiteit,
• Middenboven staat de inschatting van de duur/inspanning van de activiteit,
• Linksboven staat de vroegste begindatum van de activiteit (relatief t.o.v. uur '0'),
• Rechtsboven staat de vroegste einddatum van de activiteit (relatief t.o.v. uur '0'),
• Linksonder staat de laatste begindatum van de activiteit (relatief t.o.v. uur '0'),
• Rechtsonder staat de laatste einddatum van de activiteit (relatief t.o.v. uur '0'),
• Middenonder staat de 'float' van de activiteit (activiteiten op het kritieke pad hebben natuurlijk een float van 0).

Voor de inschatting van de duur van een activiteit wordt de meest voorkomende inschatting gebruikt. Alle soorten relaties (einde-start, start-start, einde-einde en start-einde) tussen de activiteiten zijn mogelijk bij PDM.

PDM is onderdeel (stap 4) van de verschillende stappen uit het generieke planningsproces:

1. De decompositie van het eindresultaat in verschillende activiteiten,
2. Het inschatten van de benodigde inspanning voor de verschillende activiteiten,
3. Het bepalen van de afhankelijkheden tussen de activiteiten,
4. Het representeren van de planning.

Hoe PDM precies werkt wordt uitgelegd door middel van een voorbeeld:

Voorbeeld

Stel: er wordt een project opgestart om een cursus te ontwikkelen. De activiteiten zijn geïdentificeerd, de inspanning van de activiteiten zijn ingeschat en de afhankelijkheden tussen de activiteiten zijn bepaald:

PDM identificeert het kritieke pad en bepaalt de speling van de overige activiteiten door bij het begin te beginnen. De eerste activiteit begint op moment 0 en de bovenste vakken van de rechthoek die de eerste activiteit representeert kan worden ingevuld. Vervolgens worden de opeenvolgende activiteiten rechts geplot door middel van de rechthoeken. De activiteiten worden aan elkaar gekoppeld met rechte lijnen (alleen horizontaal of verticaal). Van de opeenvolgende activiteiten is de vroegste start gelijk aan het vroegste einde van de voorgaande activiteit, en de bovenste vakken van de opeenvolgende rechthoeken kunnen worden ingevuld. Dit gaat door net zolang tot de laatste activiteit is geplot. Dit proces heet "forward slash".
Op dezelfde wijze worden de onderste vakken van de rechthoeken gevuld, alleen is nu de laatste activiteit van het project het vertrekpunt. Dit heet "backward slash". Daarbij is de laatste start van een activiteit gelijk aan het laatste einde van de voorgaande activiteit. De speling kan worden bepaald door het verschil te bepalen tussen de vroegste start van een activiteit en de laatste start van die activiteit.
Alle activiteiten op het kritieke pad hebben een speling van 0.

De representatie van de projectplanning is aldus: