Kwaliteitsbeheersing

Binnen verschillende denkrichtingen worden verschillende opvattingen over kwaliteit gehanteerd. Definiëerde men in de vroege geschiedenis van projectmanagement kwaliteit als 'voldoen aan gestelde eisen', zoals omschreven in het projectcontract (requirements), tegenwoordig ziet men steeds meer de neiging om uit te gaan van 'fitness for use': het resultaat moet bruikbaar zijn voor de gestelde doelen. Tevredenheid van opdrachtgever en gebruiker speelt daarbij een grote rol.
De klassieke denkrichting stelt 'genoeg is genoeg'. Daarbij geldt dat het betere vaak de vijand is het het goede. Het kost extra geld en de opdrachtgever heeft er niet om gevraagd. In het bijzonder moet gewaakt worden voor 'scopecreep' doordat technisch specialisten in het projectteam steeds hogere eisen stellen.
Bij Projectmatig Creëren ziet men kwaliteit in het kader van de verbinding die het projectteam is aangegaan met opdrachtgever en gebruiker. Men maakt daarbij een onderscheid tussen:

• kwaliteit die moet: ongeveer de opvatting 'genoeg is genoeg'
• kwaliteit die hoort: datgene waar de odprachtgever op rekent. Dit sluit aan bij 'fitness for use'
• kwaliteit die kan: datgene wat er uit kan komen, als mensen zich met al hun kwaliteiten verbinden aan het projectresultaat. Daarbij wordt er wel voor gewaarschuwd, dat niet alles waar de opdrachtgever om vraagt ook gehonoreerd moet worden: inspanningen moeten betaald worden en ook hier kan het betere de vijand zijn van het goede.