Discounted Cash Flow (DCF)

In 1938 introduceerde John Burr Williams de Discounted Cash Flow (DCF) methode in een artikel genaamd: "The Theory of Investment Value".

Kern van de rekenmethode

Een project wordt in alle gevallen opgestart met het doel een voordeel te behalen. Maar een project stelt de opdrachtgever eerst voor kosten (een negatieve Cash Flow), en pas later volgen de baten (een positieve Cash Flow).
Het bepalen of de baten de kosten zullen overtreffen (het maken van de Business Case) is niet eenvoudig, voornamelijk omdat de factor tijd daarin een belangrijke rol speelt. Programma’s en projecten duren vaak vele jaren duren, en in die jaren verandert het geld van waarde. Een Euro die nu wordt uitgegeven, is waarschijnlijk meer waard dan een Euro die over drie jaar wordt verdiend. Dus moet voor het bepalen van de Business Case berekend worden, wat de tegenwoordige (gecorrigeerde) waarde is van elke Euro die later wordt verdiend.
Een methode waarmee de Business Case op een objectieve wijze wordt berekend gebaseerd op gecorrigeerde geldwaarden, is de Discounted Cash Flow (DCF)-methode.

Opbouw van de methode

Een project veroorzaakt voor de opdrachtgever eerst een negatieve Cash Flow (immers er worden kosten gemaakt) en pas daarna een positieve (immers er worden baten gegenereerd).
De netto Cash Flow (CF) van een project in een jaar (n) is de som van de negatieve CF's (kosten) en de positieve CF's (baten) in dat jaar: (CF)n.
De som van alle CF's van het project vanaf het begin in jaar 1 tot en met jaar n geeft een onterecht beeld van de werkelijke waarde vermindering of - vermeerdering ten gevolge van het project, immers de waarde van het geld is aangepast. Bijvoorbeeld als over 3 jaar, bij een constante rente van 10% de baten 133 € zijn, dan is de tegenwoordige waarde van die baten 100 €. Die baten worden dus gecorrigeerd - dit heet Discounting. De tegenwoordige waarde geeft aan dat als een project over 3 jaar met 10% rente 133 € opbrengt, het project nu minder dan 100 € mag investeren.
In werkelijkheid is de situatie veelal ingewikkelder dan het rekenvoorbeeldje, omdat de baten vaak op meerdere momenten plaatsvinden. Er is een formule ontwikkeld waarmee de CF's voor elk jaar gecorrigeerd worden - dit heet de Discounted Cash Flow (DCF): (DCF)n = (CF)n / (1+r)(n-1). r is het discountpercentage ofwel de correctiefactor.
Voor alle jaren vanaf het begin van het project in jaar 1 tot en met jaar n is de gecorrigeerde CF de Cumulated Discounted Cash Flow (CDCF): (CDCF)n = SUM(DCF)1-n.

De netto constante waarde (NCW) ofwel de Net Present Value (NPV) is de som van alle CDCF's: (PV)n = (CDCF)n.
De NPV is derhalve de waarde van alle gecorrigeerde Cash Flows; met andere woorden als alle geprogmotiseerde geldstromen gerealiseerd zouden worden zoals geprognotiseerd, geeft de NPV de huidige waarde van het project aan. Dus kan op basis van de NPV bepaald worden of het loont om het project uit te voeren.

Wanneer gebruiken?

Het rekenen met DCF is altijd aan te raden, als

• een project over meer dan een jaar loopt
• investeringen en opbrengsten van een project vergeleken moeten worden met een alternatieve inzet van de investering