CPM

Definitie: 

CPM is een netwerkplanningtechniek waarmee het kritieke pad van een project wordt vastgesteld. Het kritieke pad is de opeenvolging van die activiteiten, die de doorlooptijd van het project bepalen.

Herkomst van de theorie

De Critical Path Method (CPM) is in 1957 ontwikkeld door de Dupont Corporation.

Kern van de theorie

CPM is een netwerkplanningtechniek waarmee het kritieke pad van een project wordt vastgesteld. Het kritieke pad is de opeenvolging van die activiteiten, die de doorlooptijd van het project bepalen; indien activiteiten op het kritieke pad uitlopen, dan loopt het project als geheel uit. CPM gebruikt het kritieke pad om de ideale doorlooptijd van het project te bepalen, om daarmee de doorlooptijd en kosten van het project maximaal te beheersen.

Opbouw van de theorie

De afbeeldingswijze van CPM is activity on arrow. De activiteiten worden voorgesteld door pijlen, en de knooppunten zijn gebeurtenissen (die geen tijd kosten). Bij CPM worden de knooppunten (gebeurtenissen) weergegeven door cirkels - zie afbeelding rechts:

  • Linksonder staat het vroegste tijdstip waarop het knooppunt gepasseerd kan worden,
  • Linksonder staat het laatste tijdstip waarop het knooppunt gepasseerd moet worden,
  • Middenboven staat de slack of float (ofwel de speling tussen het vroegste en het laatste tijdstip).

Voor de inschatting van de duur van een activiteit (ofwel de tijdsduur tussen de knooppunten) wordt de meest voorkomende inschatting gebruikt. Er zijn alleen einde-start relaties bij CPM.

CPM is onderdeel (stap 4) van het generieke planningsproces:

  1. De decompositie van het eindresultaat in verschillende activiteiten,
  2. Het inschatten van de benodigde inspanning voor de verschillende activiteiten,
  3. Het bepalen van de afhankelijkheden tussen de activiteiten,
  4. Het representeren van de planning.

Als de resultaten van deze stappen bekend zijn, dan berekent CPM het langste pad naar het projecteinde, en het eerste en laatste moment dat elke activiteit kan beginnen, zonder dat de totale doorlooptijd van het project langer wordt. Ofwel door middel van ‘forward slash’ en ‘backward slash’ worden de activiteiten op het kritieke pad geïdentificeerd; de andere activiteiten hebben speling.
Deze resultaten maken het mogelijk dat de ideale doorlooptijd voor het project bepaald kan worden, zodat de kosten zo laag mogelijk blijven. Het kritieke pad bepaalt de doorlooptijd, en het kritieke pad is aan te passen door:

  • fast tracking, ofwel door de actviteiten op het kritieke pad toch parallel uit te voeren,
  • crashing the critical path, ofwel de duur van de activiteiten op het kritieke pad in te korten bijvoorbeeld door meer resources toe te voegen.