BAZO

Betekenis en gebruik van de BAZO

Voordat we een onderhandeling ingaan moeten we ons altijd realiseren dat er een mogelijkheid is dat de onderhandelingen mislukken. Wat gebeurt er dan? Ook dan hebben we (meestal) nog alternatieven. Het beste alternatief daaruit is de BAZO. Dat kunnen we er altijd uit halen. De onderhandelingsstrategie moet dus zijn dat er iets beters uitkomt.
De BAZO wordt gesteld als alternatief voor de onderhandelingslimiet. Bij een onderhandelingslimiet stel je vooraf vast, aan welke eisen het onderhandelingsresultaat minimaal moet voldoen: 'ik verkoop alleen als ik meer dan 250.000 voor mijn huis krijg', of 'de beslissing over mijn inzet moet op z'n laatst deze maand genomen worden'. Het nadeel van een limiet is, dat hij wellicht niet haalbaar is. En wat dan? Moet je dan alsnog je limiet verzachten en wat is dan de grens? Als ik geen 250.000 voor mijn huis kan krijgen, wat zijn dan de gevolgen daarvan?
De BAZO is in ieder geval haalbaar: hij bestaat al. Wellicht kan ik mijn huis verhuren, als ik met de koper niet tot overeenstemming kom. Wellicht kan ik in mijn huidige baan blijven, als er geen beslissing over mijn inzet bereikt wordt. Deze alternatieven moeten natuurlijk wel realistisch zijn: als er geen verhuurders zijn, is verhuren geen BAZO. Als ik al ontslagen ben, is daargaan in mijn huidige baan geen BAZO.
Een BAZO is er dus altijd. We moeten de BAZO evalueren om te weten hoe (on)aantrekkelijk deze is. Dan weten we ook hoe belangrijk het is dat de onderhandeling slaagt, en dus hoe 'hard' we kunnen zijn in het stellen van voorwaarden.
 

Zie ook: Onderhandelen