Axioma's intermenselijke communicatie

Herkomst van de theorie

Paul Watzlawick (Villach, 25 juli 1921 - Palo Alto (Californië), 31 maart 2007) was een Oostenrijks-Amerikaanse psycholoog, filoloog en een van 's werelds meest vooraanstaande communicatiewetenschappers. Hij is vooral bekend door de door hem opgestelde vijf communicatieaxioma's in zijn basisboek De pragmatische aspecten van de menselijke communicatie. Hij behoort tot de stroming van het constructivisme.

Uitgangspunten van de theorie

Watzlawick's axioma's zijn niet bewezen stellingen die in een deductief systeem de grondslag vormen voor andere stellingen.
Communicatie kent verscheidene niveaus. In elk geval zijn twee niveaus gelijktijdig aanwezig:

  1. Inhoud, betrekking hebbend op de informatie, de inhoud, het bericht
  2. Betrekking: aangevend hoe de inhoud moet worden opgevat door degene voor wie deze bestemd is en indirect aangevend hoe de zender zichzelf ziet in de relatie tot de ander.

Opbouw van de theorie

  1. Alle gedrag is communicatie, je kunt niet-niet communiceren. Je bent altijd bezig te beïnvloeden.
  2. Elke communicatie bevat een inhouds- en een betrekkingsaspect. Terwijl je iets zegt, zeg je iets over hoe je wilt dat de ander met je omgaat.
  3. Het karakter van een betrekking is afhankelijk van de interpunctie van de reeksen communicaties tussen de communicerende personen. Wat je bedoelt is niet per se waar voor een ander.
  4. Mensen communiceren zowel digitaal als analoog. Mensen beïnvloeden met woorden en vooral zonder woorden.
  5. Elke uitwisseling van communicaties is ofwel symmetrisch ofwel complementair. Wie heeft het voor het zeggen? Wie laat het voor het zeggen hebben?

Publicaties

Interne links

Teamverband